Ir al contenido principal

T R A G A L U Z [quezo]

vés a la lluerna

 

per a tu, Ander
Caer de canto o de silencio.
Qué más da, si siempre sentencio;

si te he visto no me acuerdo,
no recuerdo ese álbum que se traspapeló.
 
Adobe, como Photoshop
adobe, como problemas bajo tierra,
acorde, como arpas tocadas, la fibra inquieta,
abordé, desde la distancia, lo que sientes tú.
 
Lanzarse a un fondo sin trampantojos,
asquearse con el que es tu otro,
cero molestia, si me dices que sientes odio.
Acuérdate, la línea no es recta, pero curva y se preocupa de todo.
 
No te crees, que esta sonrisa
pudo sentirse estorbo en su propia vida,
no lo ves, pero esta piel experimenta
desgarrado ácido cada día que se quema,
no lo estés, ni te sientas mal por compartirme tus problemas.

Tragaluz, que una ventana discreta tienta
a miradas bellas, profundizar en sus riendas
otra ventana que está abierta,
hay corriente, se cerró esa puerta.
 
Normalizar que tu rueda de emociones gira sin guion,
puntualizar, que llorar no te hace más débil,
agudizar, el sentido de la empatía que te hace ser humanx,
dejar sentir, que eso te va a hacer más feliz.

que amb mi cap problema
que amb mi pots ser tu
que jo sóc com sóc
perquè vaig veure una lluerna
i com sóc com una lluna plena
jo vaig voler veure la llum
i créixer i fer bloom
 
que conmigo hay discord
que conmigo puedes crear tu zona de confort
que si necesitas, aunque no esté, estoy
porque ser, amistad soy,
y porque tu bienestar te hará llegar adonde voy.

L O+ L E Í D O · A Y E R

Marcapáginas

Pronunció mi mirada con su sola presencia. Era un duelo de miradas, de visos, de querer y quiso. Declamó versos de sus labios, ambos aceptamos ser sumisos: rimó guiño y párpado. Puse trufa a la estrofa; salté de párrafo relamió cada sílaba como si fuera dulce agrio, quiso querer y quiso. Interceptaba mis palabras, recorríamos el mismo camino. Dedicó un espacio al tiempo que nos llovía despacio. Fue una tregua de abrazos, de leer y ser leído. Anotó en un renglón lo que quería hacer conmigo y jamás se le olvidó, esperaba el despido. Él fue rosa, yo su libro, intercambiamos miradas tocó atardecer, sonreí a su partida, con decoro, adornó el camino, pusimos fin a la sílaba, la dejé contigo. Feliz día del Libro y de San Jorge.

mi ciudad natal

todo en su sano juicio en proporción, todo es bonito falta ver las medidas o las medias no las medias tintas ahora que te tengo aprecio Burgos, te veo con más aprecio más precioso más esbelto cada vez que tus picos de coral veo una catedral del mar invertido el paseo, el espolón, la isla,  la paz y el retiro una maqueta hecha con gracia de una ciudad que quise en el olvido ahora que no hay malas lenguas que no hay falsos mitos ahora que te veo con gracia y respingos ahora es cuando más te aprecio y admiro todo en proporción en su sano juicio todo puede tener un perdón, un ave rapaz, un pajarillo ahora que paseo sin ansiedad ahora que paseo y me echo guiños ahora que me siento la mejor y lo más es cuando el amor propio tengo de corpiño y todo en su justa medida y todo con perspectiva adherida y todo tiene sentido ahora que me reconcilio mi ciudad natal veo como mi vida: despegando e hilando fino. poemtober: proporción

daily chat

sin centrar un renglón a perfilar y miraaaa, qué tonteeeríaaaa zarzas y moras en una patissería un postre a catar sin filtrar un mensaje, un audio déjame evadir frutos salvajes decoran tu ombligo palpita en mí raquíticos tornados en mi celular te gusta la melodía y transformar un día a día, en algo más posible rollo romántico sólo queda esperar eres mi daily chat ¿posible vuelta a enamorar? quizás, quizá, quizás no siento ese ímpetu sólo frambuesa y miel espero al estallido Sant Joan ya fue una rosa, no un florero un libro, una lectura en el caminar Sant Jordi queda más cerca o el cora dejará de funcionar sin puntualizar sin definir, sin rímel, sin decora sin prejuicios y con mejoras la adultez nos une y nos reporta novedades en el porvenir. poemtober: equilibrio

destrezas

No hace falta razones coge la playa y nos bañamos aventura tras aventura a la mar nos vamos. poemtober: aventura