Ir al contenido principal

flânerie · mi rumbo

«[...] No és massa tard per tot allò que és important
(Per a mi, com ser feliç).
Estic tan cansat …però he de tornar a començar. [...]»
 
_ No 'Es Massa Tard de Lax'n'Busto
 
cansada de ser cellisca y no tormenta,
de no ser aquel tsunami que merme y tienta,
convertir tristeza en nostalgia de buenos momentos
como puente entre versos,
estoy cansada de pensar cómo morder besos
cómo dejar los cuerpos pulcros y tersos,
pensar en mejoría viendo todo negro
ser luna llena, estallando en el universo
 
petrificada, guardando mis ganas en un cajón,
creyendo que sólo en el interior hay sazón;
presta ahora atención:
que la comunicación a otro nivel pega el bajón,
pues como escaleras funeral,
allá donde eleva la mano el militar,
ahí las expectativas morirán
 
flânerie, como vagabunda de la vie,
aplicando el secreto profesional,
no dándome de sí;
agrimonia, como bálsamo natural,
inmunológica, como poeta crónica natural,
no estúpida, como la mayoría cree normal,
no tejo, mas inicio la urdimbre de mi vida
 
sepultada, como tumba egipcia,
con fallos, fracasos y rimas,
intentando lograr
que se cosan en mí,
rayos, focos y firmas
intentando alcanzar
mi propia seguridad
 
alejada, como náufraga de su propia casa,
no es familia la que vive en esta actualidad
donde realmente me echan flores, pétalos, ramos
ahí será donde atine a trazar mi rumbo, mi tramo,
ahí creceré, entre adversidades, sin ser trazas
de un producto propio
 
quiero deambular...
mi mente oxigenar,
y reiniciar con quienes me recubren,
de oro y cenizas,
y al pájaro ven volar.

L O+ L E Í D O · A Y E R

tørt hav · el mar impreso en sus cejas

A Ida, un flechazo danés, tenía el mar impreso en sus cejas de dónde viene adónde se queda yo manejo, tu voz me lleva mar adentro, mar pernera sopla el viento, tu cara despeja capitana de un barco en cuesta cuesta dar el paso y en poema (se) queda un flechazo extraño de ultramar que en bote vikingo se aleja tørt hav tørt hav hvad nu? svar havet bliver ikke fugtet af tårer der er kun vand i digtene* aquí queda, crush , como un lifejacket pinchao una llamita de ida y vuelta pega sant joan quema apaga y en ascuas deja. *mar seco mar seco ahora qué contesta no con lágrimas humedece el mar sólo hay agua en los poemas

ser (v)ello

Si tuviera barba no sería de 3 pelos No una gris barba tendría una película de escarcha Me pondría pins en el pelo me haría trenzas, me teñiría el pelo me haría coletas, kikis y flequillos me dejaría el color que tengo si tuviera barba sería un ser pleno guapo y elegante desdeñado y bueno si tuviera barba no se meterían con mi vello porque entraría en los cánones normales y sería visto bueno.

si te cuento un secreto [27 · 06]

«Estoy desnuda debajo de la ropa » _Ixchel (no) escondo tanto aunque me cueste mostrar-                                                   -lo que hay debajo de mi piel certificado académico, de tercero y cuarto certificado médico, de un cuerpo mal·tratado (no) tengo miedo a okuparlo siento la libertad de mostrar-                                                   -lo · en un cuaderno cian reflejado cuando no me traten de tonta cuando no me tilden de ingrata cuando no me coronen de inmaculada entonces se leerán mis páginas a trechos, a cachos, a inmensos, a agravios en recovecos, en espasmos escritura automática en los oídos mecharadio mi zian está cambiando el cian ya no sé si tanto Loynaz me ...

la espina dorsal del mar · la elección de vivir

«Creo que es más valiente quedarse para ver si te gusta el propio libro que eres tú» _Koi a algo inefable le buscas poesía para un sentido darle volar tu mente dejas en tus dedos el teclado manejas en tu muñeca, a tinta, a grafito, a grafiti una mariposa a mi ventana se posa teclear poesía como piano en manos ociosas cambian el rumbo de mi vida un viernes madrugada                                                 a) encorvé                                               b) recordé la espalda que la vida me dio; y trasnoché hablando con Koi pensando en que elegí leer el libro que soy y no tirarlo monte abajo eso sí que es valiente, me dijo en tus muñecas ni corte, ni punto y aparte, ni delito a los entreveres ...