Ir al contenido principal

Entradas

Mostrando entradas de 2025

"no está en mi manos"

«ser color en una ciudad opaca» _@ ophelias_visions no estará en mis manos si te vas por despojo o por abandono si eliges salir de mi vida y hacer la de otros en vano si prefieres que deje de ser guía, de ese miedo que antaño me compartías; ahora no nos acordamos, no estará en mis manos si dibujo líneas, como límites en el cielo, si cerco a quienes quiero cerca y alejo a quienes no merecen la pena, aunque sólo por un rato sea, prefiero salud mental y paz plena, no estará en mis manos si este nuevo año echando la vista atrás, ya no espera la niña que antes te sufría: ahora te echa ya no hay faltas en la escuela de la vida se aprende a enmendar, estará en mis manos empezar con buen pie, amando mi cuerpo, mi mente, mis manos, empezar con buen traspié, acariciando mi cuello, mi pena, mis labios, haciendo de un trauma-problema mi estandarte de guerra, mis heridas de antaño, tengo la lista hecha , también la de regalos, sé quién quiero a mi lado, a quién visitaré en nuevo año, a quién le dir...

"lo estás haciendo muy bien"

recaída, rebajada, remolida, reapresurada una lista feel bonita, una playlist feel bonita palabras crudas, necesarias y prístinas reflexiones oscuras, reveladoras y místicas listado de éxito, logros a escondidas poetizar todo lo que pienso sea bueno, malo, rabia, odio, admiración, amor o agravio pintar de sombras los rostros y supurar de luces poros angostos reducir a cenizas los costos formular nuevas perspectivas... esculpirme, escribirme, escupirme, estupor y darme cuenta de las cosas que no hablo que escribo frenético y leo revisando a cada párrafo errores ortográficos de mi vida, pasos errados y cómo solucionarlos cinco puntos: recordarme que soy importante para mí el cambio físico posible sin ansiedad ni estrés ni- la poesía, mi ayuda, mi atril qué admiro de mí y que he de seguir así y al principio no busco respuestas tan sólo encuentro preguntas y pensamientos intrusivos entraron en el chat y se me acaba el aire y empiezo a llorar y comparto mi malestar con una amiga porque me...

PARÓN

nota: esto es un poema en voz alta que necesitaba escribir porque no lo sé pronunciar al hablar. si te dan pereza los sentimientos ajenos, NO LO LEAS, no necesito tu pasividad ni tu falta de comprensión escrita ni emocional. hazme un favor y hazte un favor: si no vas a aportar, NO LO LEAS. ♥ estos días hiberno de más, quizás duermo de menos pero me conciencio que son las primeras navidades sin tu presencia y bueno, muchas lo olvidaban incluso teniéndote cerca porque ya había quien tu presencia sustituyera y hasta que no te marchases, no se darían ni cuenta... sigo respetando tu sitio en el sofá; no me siento ni me tumbo, lo dejo como está, no normalizo que sigan usándolo como de normal, ignoro ese gesto. estos días tengo más recaídas y no lo suelo expresar: me doy un día para impregnarlo en la sangre, en la mente, en la- lloro a escondidas y a ratos, ya es un logro acortar el llorar, es recordarte con orgullo pero no siento paz porque reconozco tengo rencor a aquellxs que no te supier...

QUIERO

quiero dedicarte un beso y beso tu espalda acariciarte el cuello y masajeo tu tendón quiero bailar con tu cuerpo y rodeo con manos tu cintura quiero abordar tus caderas con los dedos y apoyo en tu vientre mi mundo entero.

otra vez · F R Á G I L [13 · 12]

recubro el cuello con papel maché, encarno al cuervo en cada amanecer, encorvo el cuerpo, en ovillo me convertiré, retuerzo el mentón con lazos de envolver, encubro el miedo en cada aparecer, entrometo el manto, en tipi me construiré, arremeto contra él: lanzo bengalas que estallen, hago capitán al pensamiento más kamikaze y bombardeo cada poro que me represente, reconstruyo un mural que destruiré pinto cada teja del bullying que me tragué escupo ladrillos y piedras que en mi mochila cargué (re)destruyo un castillo que más tarde protegeré a·pilo bordillos y contestaciones que daré re·escribo en un librillo la historia que contaré adefesio, "contagioso", desprecio deambulando en soledad en los recreos semanas, meses me pasé contando mis miserias a las rayuelas en clase a nadie me acerqué ...años más tarde, herida de guerra, orgullo de ser funcional de primera y esta historia la recuerdo...otra vez.

M E L T · la media luna de mi cicatriz [07·12]

qué enigmático lugar donde encontrarnos con el silencio del mar el susurrar de las olas como hojarasca ululan arrecifes encuentran en tus comisuras prístinas fragancias que te encanta saborear, cualquiera lo diría que ni aún siendo de día buscas refugio en esos pliegos, que por mí, escondería cualquiera se atrevería a dormirse en la duna la curvatura de mi media luna, la escondo pero es parte de mí.

lembranças · recuerdos de qué fui (y dónde quiero estar)

«...Para tocar el cielo tuve que tocar el fondo Escribo de lo que vivo, pero más que lo que digo es lo que escondo» _La flor de los escombros, Sharif x Rapsusklei x KyR4 cortinas de aguanieve hacen de tu rocío, mi cielo escarcha en el pelo, melenas perfilan mi aguacero a través del tiempo, guarda amaneceres, frenesí aguarda a tus atardeceres, carmesí al abrigo del nocturno, con una nana adormecí al radial que ilumina como fuego, al viento que sopla para mí, aunque no esté contigo para ti, aunque no comparta cuerpo aunque esté lejos de mí, acuerdo sobre acuerdo, en la lluvia esclarecí, pensamientos que cubren mis senos, pujan por salir, una tos quejosa imprimo dentro, enferma, entendí, que un día sólo da para un duelo, y desde entonces vivo más feliz, cascadas de niebla se disipan frente a mí, coraje en mis piernas, me dispongo a salir, aquí rompo en mí, la cuarta pared tirita a la cicatriz le hace bella, sentadita a la vera de un estreno, el año brilla y espera suplir a los deseos y me...

cookien't recipe

400g de harina de fuerza de voluntad 250g de mantequilla para tus manos 100-150g de azúcar dulcificante de palabras 240g de xips de narcolèpsia para amortizar daños 2 pares de huevos 5g de impulsor químico (para sobrellevarlo todo) 1 cucharadita de sal en escamas (para que no te atraviesen fácilmente) Crema de cacao y rivotril (opcional) ---------------------------------------------------------------------------------------- hice cookies para reunir a la familia, fallé ni familia, ni cookies, "pero todo estará bien", hice un esfuerzo salpimentado con sonrisas, pero fallé de nada sirve aportar un granito de arena por hacer un castillo si ni en tu propia Castilla existen leones que guarden la joya si ni siquiera hay corona; la dejé guardada bien adentro hice un ademán guisado de cambiar mis ambiciones, pero me encontré de cara con que no sirvió de mucho: comiendo sola en el plato escupí sensación de soledad y duelo, pensé que no me derrotarían en este juego, pero a poco llegar...

xips de narcolèpsia · nit

«[...] Fue como si me besara el tiempo» _La clase de griego de Han Kang #NHS nota: [versión alivio · "N I T": una confesión antes de que me frenaras los pies] al final, vaig buscar en aquella capseta de vidre que hi vaig guardar el que realment vaig sentir quan et vaig conèixer; quan volia conèixer-te que hi hagués xips, gelat, pastís que hi hagués amor real, cor sincer que hi hagués expressió facial, riure genuï vaig trobar tot el que no vaig ser en tu, vaig trobar tot el que vull ser en si, vaig trobar tot el que reflecteixo en versos aquí, tenia esclats de pólvora per cada record, feia salsa a tot gènere untava en pa, les meves galtes en oli, les meves mans en dolç, els meus endins i em vaig llepar els llavis pensant q u a n dos ocells a dos ulls veurien a través de la boira el veritable cor que genuí batega per amor. —------------------------------------------------------ CAS al final, rebusqué en esa cajita de cristal que en ella guardé lo que realmente sentí cuando te ...

nota 029

  #NHS a ver, no te voy a mentir:  me siento perdida, pero sí te he de confesar que algo ando buscando; como un propósito, una razón de ser o un porqué o qué hago aquí, qué he venido a hacer o qué aporto en la vida que comparto con la gente que me rodea. y por eso ando en esa búsqueda de ver qué aporto, no sé. poco a poco, supongo hace nada te iba a decir que encontré estudios que me llamaban la atención. llevo mucho sin estudiar; y me dio pánico pensarlo, no te voy a mentir. pero estos días anteriores, ya siento que lo he visto claro... creo. porque veo algo que me gusta y que podría ser mi otro camino derivado de lo que ya estudié. me llama más, me gusta más, no sé. a ver qué piensas tú... ya he recibido noes y síes, un no que bueno, me ha dolido, pero nunca sabré si me equivocaré en mi futuro o en realidad me va a impulsar. pero si tengo que volver a estudiar, para reciclarme, para evolucionar, creo que lo que te dije que me llama, puede ser bueno, me puede dar un empujón. ...

cadenas de hielo [氷の鎖]

#NHS un frío atroz, cadena perpetua añicos y desesperación como ida sin vuelta, frío estremecedor, miedo injustificado estremecerse y arrebujarse como desnuda en un lago, frigidez en el glaciar, cadenas que hielan Polo Norte y estrella polar como dolida de guerra, busca calor un cubito de hielo en su interior, busca cobijo un malvavisco en la hoguera, busca ovillo un felino en su regazo. #nhs  ·  #novemberhashtagstories  ·  #arrecío #reasonwhy:   Porque mi abuela las utilizaba mucho, provienen del castúo. (3/3) #storyfrom:  Duri

seguir [me]

  #NHS veo en tus ojos el camino a seguirte,                                   [me] mis incógnitas. #nhs  ·  #novemberhashtagstories  ·  #descubrimiento #reasonwhy:   siento que más allá de lo que se sabe muy por arriba del tarot, que es para saber el futuro (totalmente fake), siento que también es un llamado que te llega cuando estas en búsqueda de algo que no estás pudiendo ver con claridad y te ayuda a disipar esa neblina mental (y porque me gusta uwu). (2/3) #storyfrom:  _villarcarolina

embers at the entrance

  #NHS solitario leñador, corta leña, corta atroz, rebusca en la maleza, excava su interior, láminas y virutas, serrín, ascuas, ardor, a montones, a montón, templario lector, lee los versos, esconde la voz, examina entre las hojas, otoño, un mal menor, más renglones, torcido renglón, introspectivo humano, abre sus pestañas, es su propio mentor, busca escaramuzas, reconstruye tus cimientos, atesore, atesore: su corazón, no tanta leña, no tanto fuego, no quemes tus señas, ascuas en el pecho. #nhs  ·  #novemberhashtagstories  ·  #rummaging #reasonwhy:   Mmmmmm tienen que ver de alguna manera con pensar de manera introspectiva. Algo que no mucha gente hace a día de hoy y es algo que, personalmente, creo que es importantísimo. (3/3) #storyfrom: R.